IaRmy88 & Se7olution

ความจริง
สมบัติเป็นของกลางสำหรับโลก ไม่ใช่ของใครทั้งนั้น ใครเกิดมามีบุญมาก ก็ได้ครองสมบัติ นานหน่อย  คนมีบุญน้อย ก็ได้ครองสมบัติน้อยหน่อย  แต่จะครองนานหรือไม่นาน ผลสุดท้ายก็จะต้อง ทอดทิ้งสมบัติไปด้วยกันทั้งนั้น  ยังไม่เห็นมีท่านผู้ใดจะอยู่ครองสมบัติอยู่ค้ำโลกได้สักคนเดียว  แม้พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้เป็นเอกอุของโลกทั้งสาม  ยังต้องเสด็จดับขันธ์ปรินิพพานเลย จึงไม่จำต้อง กล่าวถึงพวกเรา ๆ ที่ยังมีกิเลสหนา ปัญญาหยาบอยู่  เรื่องสมบัติมันเป็นของคู่กันกับวิบัติ เมื่อไม่มีสมบัติ  จะไปเอาวิบัติมาจากไหนเล่า  ฉะนั้น คนที่มีสมบัติมาก เช่น มีข้าวของ เงินทองมาก มีลูกเมีย ญาติพี่น้องมาก ก็จะต้องร้องไห้มากกว่าเขา ด้วยเหตุนั้น พระผู้มีพระภาค จึงตรัสเตือนให้พุทธบริษัท หมั่นใช้ปัญญาพิจารณาเนือง ๆ ทุก ๆ วันว่า สพฺเพหิ  ปิเยหิ  มนาเปหิ  นานาภาโว  วินาภาโวติ  อภิณฺหํ  ปจฺจเวกฺขิตพฺพํ [...]

แง่คิดดีๆ ที่ได้หลังจากการรดน้ำต้นไม้

ต้นไม้ มิตรภาพและความรัก ………..หลายคนเคยบอกว่ามิตรภาพและความรักก็เปรียบเหมือนกับต้นไม้…… หากเราดูแลรักษามันดีมันก็จะอยู่ กับเราได้นาน….. ออกดอกออกผลและงอกงามยั่งยืน ………..ต้นไม้ที่เราให้น้ำมากเกินไป…… ดูแลรักษามันมากเกินไป…… มันรับสิ่งที่เราให้ไปจนเกินความต้องการ รากมันก็จะเน่าและรอวันตายในที่สุด…… คนที่ไม่เข้าใจว่าทำไมทั้งๆ ที่เรารักและทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่างให้…… แต่ทำไมต้นไม้นั้นกลับตาย…… เหมือนกับมิตรภาพและความรัก…… ที่เราทุ่มเทมากจนความพอดี….. ทำให้ผู้รับนั้นอึดอัด….. ไม่เปิดโอกาสให้ผู้รับได้บอกกล่าวถึงสิ่งที่มากเกินไป ……. มิตรภาพและความรักนั้นก็รอวันแตกร้าว…… ไม่น่าแปลกใจว่าทำไมจุดจบของความสัมพันธ์บางความสัมพันธ์จึงมีข้ออ้างว่า "ดีเกินไป" ………..ต้นไม้ที่เราให้น้ำน้อยเกินไป….. ดูแลรักษามันน้อยเกินไป …… ขาดการเอาใจใส่เท่าที่ควรจะเป็น….. [...]