IaRmy88 & Se7olution

ความจริง
สมบัติเป็นของกลางสำหรับโลก ไม่ใช่ของใครทั้งนั้น ใครเกิดมามีบุญมาก ก็ได้ครองสมบัติ นานหน่อย  คนมีบุญน้อย ก็ได้ครองสมบัติน้อยหน่อย  แต่จะครองนานหรือไม่นาน ผลสุดท้ายก็จะต้อง ทอดทิ้งสมบัติไปด้วยกันทั้งนั้น  ยังไม่เห็นมีท่านผู้ใดจะอยู่ครองสมบัติอยู่ค้ำโลกได้สักคนเดียว  แม้พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้เป็นเอกอุของโลกทั้งสาม  ยังต้องเสด็จดับขันธ์ปรินิพพานเลย จึงไม่จำต้อง กล่าวถึงพวกเรา ๆ ที่ยังมีกิเลสหนา ปัญญาหยาบอยู่  เรื่องสมบัติมันเป็นของคู่กันกับวิบัติ เมื่อไม่มีสมบัติ  จะไปเอาวิบัติมาจากไหนเล่า  ฉะนั้น คนที่มีสมบัติมาก เช่น มีข้าวของ เงินทองมาก มีลูกเมีย ญาติพี่น้องมาก ก็จะต้องร้องไห้มากกว่าเขา ด้วยเหตุนั้น พระผู้มีพระภาค จึงตรัสเตือนให้พุทธบริษัท หมั่นใช้ปัญญาพิจารณาเนือง ๆ ทุก ๆ วันว่า สพฺเพหิ  ปิเยหิ  มนาเปหิ  นานาภาโว  วินาภาโวติ  อภิณฺหํ  ปจฺจเวกฺขิตพฺพํ [...]

ถ้าแคร์กับคำพูดแย่ๆ ก็เท่ากับแพ้ใจตัวเอง

คำพูดบางคำทำร้ายคนฟังได้น่าดู ถ้าจะให้ไม่แคร์เนี่ย ทำได้ยากแน่นอน ฉันเคยรู้สึกแย่ กับคำพูดแย่ ๆ ของคนหลายคน คำพูดของเขาทำให้เราหมดความนับถือตัวเอง… บางครั้งมันอาจถึงขนาดทำให้ชีวิตเปลี่ยนไป บั่นทอนสุขภาพกายและใจ คำพูดทิ้งยาพิษไว้ในใจเรา แล้วก็หนีลอยนวล คนที่แย่คือคนฟังสิ… ฉันเลยเปลี่ยนความคิดใหม่ พยายามหาเหตุผลเพื่อเข้าใจพวกเขา คนที่ชอบติข้อบกพร่อง ตอกย้ำปมด้อยของคนอื่น เพราะต้องการให้ตัวเองดูดี คนพวกนี้มีปมด้อยในใจ ชอบสร้างคุณค่าให้ตัวเอง โดยการติคนอื่น เพื่อลดคุณค่าของคนอื่น จิตใจเขาขุ่นมัว มองไม่เห็นความดี ความสวยงาม [...]